คุยนอกจอกับ...รัดเกล้า อามระดิษ ผู้หญิงเสียงสวย
รวยความสามารถ

สุดแค้นแสนรัก...ไม่ใช่งานแสดงเรื่องแรก แต่เป็นเรื่องแรกที่ผู้ถ่ายทอดยอมรับว่าบท (อี)แย้ม ทำให้เธอกลายเป็นที่รู้จักมากขึ้นในฐานะนักแสดง ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคนในแวดวงที่เรารู้จักกันดีอย่าง ต๊งเหน่ง-รัดเกล้า อามระดิษ นั่นเอง และจากผลงานเรื่องนี้ ส่งให้ชื่อของรัดเกล้า ก้าวสู่การเป็นนักแสดงที่สร้างความประทับใจในอันดับต้น ๆ ได้อย่างสวยงาม เพราะบทบาทที่สร้างสีสันให้กับแฟน ๆ ละครได้พูดถึงมากมายกันขนาดนี้ ไปรู้จักกับตัวตนของผู้หญิงเสียงสวยที่ไม่ได้เป็นเพียงนักร้องในระดับคุณภาพ แต่ในความเป็นนักแสดงก็ยังมาแรงแซงทุกโค้งในชั่วโมงนี้
 
 
ในเรื่องการแสดงก่อนจะมาเป็นที่จดจำกับบทแย้ม เคยผ่านงานละครมาหลายเรื่องเหมือนกัน
เป็นเรื่องของจังหวะและโอกาสที่เข้ามาในชีวิตค่ะ เพราะละครเรื่องนี้ทำให้คนรู้จักเพิ่มขึ้นมาก ๆ ซึ่งตรงนี้ต้องขอบพระคุณพี่หนุ่ม-กฤษณ์ ศุกระมงคล ขอบพระคุณแม่จิ๋ม-มยุรฉัตร และขอบคุณพี่อึ่ง ซึ่งทำงานอยู่บริษัทเมคเกอร์กรุ๊ปที่เป็นผู้อ่านเรื่อง แล้วก็มองว่าบทนี้น่าจะให้ใครเล่นดี พี่อึ่งบอกว่าบทนี้หนูเล่นแต่จะเหนื่อยเลยนะ ได้มีการเตือนไว้แล้ว เราก็ค่ะ ๆ (ยิ้ม) ส่วนฟีดแบ็กที่เจอด้วยตัวเองคือคุณผู้ชมให้การตอบรับเยอะมาก คุณผู้ชมจำได้เยอะมากขึ้น มีทั้งเข้ามาทักทาย เข้ามาให้กำลังใจ จริง ๆ ไม่ว่าคุณผู้ชมจะให้กำลังใจ หรือจะเข้ามาตีเพราะเกลียดก็ตาม (ยิ้ม) สิ่งเหล่านี้คือกำลังใจสำหรับเราทั้งหมด เพราะอย่างน้อยที่สุด เป็นสิ่งที่บอกเราว่าท่านได้ดู ท่านได้ชมในสิ่งที่เราถ่ายทอด
 
ถ้าถอดตัวเองออกมาจากความเป็นแย้ม มองกลับไปที่ผู้หญิงคนนี้ ความรู้สึกคืออะไร
รู้สึกสงสารค่ะ เป็นตัวละครที่น่าสงสารในเรื่องนี้เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เขายึดมั่น ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาพยาย้าม (ลากเสียง) จนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต ท้ายที่สุดแล้วมันไม่ได้สร้างความสุขให้ใคร คนเราถ้าตั้งใจจะทำอะไรอย่างหนึ่ง แล้วเรามุ่งมั่นกับมันมาก บางอย่างอาจจะใช้เวลาทั้งชีวิต แล้วสิ่งที่ต้องการคืออะไร แล้วคำว่าประสบความสำเร็จในสิ่งนั้นคืออะไร สำหรับแย้มเป้าหมายสูงสุดคืออยากให้ลูกหลานมีความสุข แค่นั้นเอง เพียงแต่ว่าอาจจะไม่ถูกทาง วิธีมันอาจจะผิด ยึดมั่นว่าลูกเป็นของเราหลานเป็นของเรา ไม่ต้องให้เขามีชีวิตเป็นของตัวเอง คือไม่ได้ถามว่าเขาต้องการแบบไหน แย้มคิดแทนหมดว่าดีที่สุด
 
วันนี้ชีวิตการแสดงมาถึงจังหวะที่ดี โอกาสที่ใช่ทำให้ประสบความสำเร็จในเรื่องการเป็นนักแสดงอีกระดับหนึ่ง
เป็นคนที่มองเฉพาะในสิ่งที่เราทำได้มากกว่า ไม่เคยทำงานแล้วคิดว่าฉันจะต้องประสบความสำเร็จในงานนี้ อันนี้อาจจะไม่ดีใช่ไหมคะ แต่เป็นคนอย่างนั้นค่ะ คือขอให้ได้ทำงานที่เลือกแล้วว่ามีความสุขและมีความรักที่จะทำ แล้วเวลาทำงานจะเป็นคนทำอย่างไม่รู้ตัวเลย คือข้าวลืมกิน เวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้ ซ้อมอยู่อย่างนั้น ซ้อม ๆ เพราะถ้ารักมัน มีความสุขกับมัน เราจะสามารถทำได้ เมื่อเราได้ทำ เรามีความพอใจแล้ว มีความสุขแล้ว เมื่องานเสร็จพอเดินออกมา ทีนี้ถ้ามองย้อนกลับไปความรู้สึกก็คือเราจะแฮปปี้มาก นั่นเพราะเราเต็มที่กับมันที่สุดแล้ว เราจึงมีความสุขเมื่อมองกลับไป ถึงแม้งานนั้นจะไม่มีใครเห็นเลยก็ตาม หรืออาจจะมีผู้ชมน้อยมาก แต่เรารู้ตัวเองว่าได้ทำอะไรลงไปหรือทำอะไรอยู่ ยิ่งถ้าเรามีความสุขกับตัวเอง แค่นี้ถือว่าพอใจมากแล้วค่ะ มันเต็มหัวใจตัวเองแล้ว
 
อ่านบทความย้อนหลัง
<




473/1-4 ซอยประชาสงเคราะห์ 2 ถนนประชาสงเคราะห์ แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพฯ 10400 โทร. 0-2641-7941-50 แฟกซ์ 0-2248-5819 อีเมล: info@kwanruen.com
Copyright © 2011-2014 Kwanruen Magazine. All right reserved.