นพ.พงศกร จินดาวัฒนะ คุณหมอนักเขียน เจ้าพ่อนวนิยายลึกลับ สยองขวัญ
 
                    ผีเจ้าสีเกด ผีอีเม้ย ผีเมย์ลี ตัวละครผีที่สร้างปรากฎการณ์โด่งดังบนจอทีวี ล้วนกำเนิดขึ้นจากปลายปากกาของ ‘พงศกร’คุณหมอนักเขียนคนนี้
                    นวนิยายหลายเรื่องของเขาถูกนำไปสร้างเป็นละครทีวี ไม่ว่าจะเป็น สาปภูษา รอยไหม กี่เพ้า กลรักสตรอว์เบอร์รี่ สร้อยแสงจันทร์ มาดามดัน ทั้งยังมีที่กำลังถ่ายทำอีก เช่น บุรำปรัมปรา กำไลมาศ และที่กำลังออนแอร์อยู่คือเรื่อง กลกิโมโน ละครฟอร์มยักษ์ที่มีเบิร์ด-ธงไชย แมคอินไตย์ ซูเปอร์สตาร์เมืองไทยมารับบทนำ  
                    คุณหมอพงศกร เคยรับราชการเป็นแพทย์ ประจำกลุ่มงานเวชกรรมสังคม โรงพยาบาลราชบุรี ปัจจุบันมาทำงานที่ศูนย์การแพทย์ โรงพยาบาลกรุงเทพ ในตำแหน่ง Senior Director of Communication กลางวันทำหน้าที่คุณหมอ ช่วงเวลากลางคืนและวันหยุดเขาอยู่กับงานเขียน นวนิยายแนวที่เขาถนัดที่สุดก็คือ ลึกลับ สยองขวัญ ซึ่งแต่ละเรื่องของเขา ล้วนครองใจนักอ่าน โดยเฉพาะซีรี่ส์ผีผ้า ที่นำเสน่ห์ของผืนผ้าโบราณมาถ่ายทอดผ่านตัวละคร
 
สังเกตว่าคุณหมอที่มาเขียนหนังสือ ส่วนใหญ่เขียนหนังสือสนุก เขียนหนังสือดี ๆ ทั้งนั้น พอจะวิเคราะห์ได้ไหมคะว่าเป็นเพราะอะไร
                    ผมมองว่าน่าจะเป็นที่ระบบการเรียนการสอนในหลักสูตรแพทยศาสตร์ ช่วยให้เราคิดอะไรอย่างเป็นระบบ เนื่องจากการรักษาการวินิจฉัยโรคให้คนไข้ต้องทำเป็นระบบอย่างมีขั้นตอน ต้องมีข้อมูล ต้องมีหลักฐานมาอ้างอิงเราถึงจะบอกได้ว่า คนนี้เป็นโรคนี้นะ รักษาแบบนี้ ผมว่ากระบวนการเรียนการสอนนี้ละครับทำให้คิดเป็นระบบ เวลามาเขียนงานช่วยให้เราทำงานอย่างเป็นระบบ
 
ทำงานเป็นหมอในโรงพยาบาล แต่ทำไมถึงไปสนใจเรื่องผ้าขึ้นมาได้
                    ที่มาคือจากการรณรงค์ให้มีการสวมใส่ผ้าไทย แล้วราชบุรีเองมีหมู่บ้านที่ทอผ้าพวกนี้อยู่ คุณแม่ก็ใส่ ผมเห็นก็รู้สึกว่ามันมีต่างมุมมองอยู่เยอะเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทั้งอยากใส่ทั้งไม่อยากใส่ ดูว่ามันเฉย ๆ หรือดูว่ามันมีความพิเศษก็ได้ เลยหยิบตรงนี้มาใช้ แต่ด้วยความที่เราชอบงานในแนวลึกลับ ซึ่งไอดอลผมคือคุณจินตวีร์ วิวัธน์ อ่านมาตั้งแต่เด็ก อ่านทุกเรื่องและมีทุกเล่มเลย ทำให้เราอยากเขียนงานในแนวแบบนี้ จึงเอาผ้าโบราณซึ่งสามารถสร้างเป็นเรื่องลึกลับได้มาประกอบเป็นเรื่องราวขึ้น
 
ในมุมของการเป็นนักเขียน คุณหมอเคยคิดถึงเรื่องรางวัลทางด้านวรรณกรรมไหมคะ
                    ไม่เคยคิดเลย ผมคิดว่าถ้าเราตั้งต้นด้วยการที่ว่าเราอยากได้รางวัล อันนี้เป็นข้อจำกัดแล้วครับ ทำให้ตีกรอบตัวเอง ทำให้เราไม่สามารถใช้จินตนาการได้อย่างอิสระ ผมคิดแต่ว่าเวลาจะเขียนอะไรสักอย่าง ผมอยากจะเล่าอะไรให้คนอ่านได้รับรู้ ได้มองเห็น ได้จุดประกายให้เขาได้หันมามองบางเรื่อง เพราะฉะนั้นสำหรับผมรางวัลที่ดีที่สุดเลยคือการที่มีคนอ่านงานของผม แล้วงานของผมสามารถที่จะไปจุดประกายความคิดอะไรบางอย่างให้เขาได้ นี่เป็นรางวัลที่ดีที่สุดสำหรับตัวผมแล้วครับ
 
อ่านบทความย้อนหลัง
<




473/1-4 ซอยประชาสงเคราะห์ 2 ถนนประชาสงเคราะห์ แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพฯ 10400 โทร. 0-2641-7941-50 แฟกซ์ 0-2248-5819 อีเมล: info@kwanruen.com
Copyright © 2011-2014 Kwanruen Magazine. All right reserved.