ไม่มีพนักงาน...ไม่มีงาน :จินตนา บุญบงการ
          ฉันสอนหนังสือและให้คำปรึกษาแก่กิจการต่าง ๆ ทางด้านบริหาร โดยเฉพาะเรื่องการบริหารงานบุคคล สิ่งที่เป็นปัญหาและผู้บริหารกิจการต่าง ๆ ไปจนถึงเจ้าของบ้านที่ต้องการแรงงานคนก็คือ ไม่มีคนงาน ไม่มีพนักงาน หาคนงานที่ดีที่ไว้ใจมาทำงานให้ไม่ได้ หาลำบากมาก ผู้บริหารบางคนถึงกับถอดใจเลยว่า “บริหารคนยากที่สุด จะเลิกกิจการก็เพราะหาพนักงานไม่ได้ เมื่อไม่มีพนักงานก็ไม่มีงาน เลิกกิจการจะดีกว่า”

          พยายามให้คำปรึกษาว่า “พัฒนาคนส่วนน้อยให้ควบคุมเครื่องจักร พยายามใช้เครื่องมือเครื่องจักรหรือเทคโนโลยีมาช่วยทำงานแทนคน พยายามใช้ระบบคอมพิวเตอร์มาช่วยงาน มาทำงานแทนคน” บางส่วนก็ทำได้ แต่บางส่วนยังต้องการคน บางงานต้องใช้คนเท่านั้น ต้องการมือคนเท่านั้น เครื่องจักรมาแทนคนไม่ได้
          ดังนั้นต้องพยายามหาวิธีการทำให้คนงานอยากอยู่กับงาน หาวิธีการให้ได้ใจคนงาน หาวิธีการทำให้เขามีความสุขที่ทำงานที่นี่ ไม่อยากเอาใจออกห่าง มั่นใจว่าทำแล้วดีมีความสุข ไม่อยากแอบหนีไปหางานที่อื่น
          วิธีการที่เคยทำกันมา แล้วเคยได้ผลในอดีตแต่กลับไม่ได้ผลในปัจจุบันคือ การขึ้นเงินเดือนให้ พอพนักงานหรือลูกน้อง หรือคนงาน หรือคนใช้ต้องการออกก็จะเสนอให้เงินเดือนขึ้นหรือให้ค่าจ้างขึ้นก็ทำให้อยู่ได้นานไปอีกพักแล้วก็ต้องให้ขึ้นกันอีก แต่ปัจจุบันนี้ให้เงินเดือนขึ้น ให้โบนัส หรือเงินรางวัลก็จะอยู่จนถึงเวลารับเงินโบนัสแล้วออกเลย จะใช้วิธีการหว่านล้อมอย่างไรก็ไม่อยู่ จนต้องคิดว่าก็ใจเขาไม่อยู่แล้วไปดึงเอาไว้แทนที่จะดีอาจทำงานเสียหรือเป็นตัวอย่างไม่ได้ทำให้งานยิ่งแย่ไปทั้งหมด
          ในปัจจุบันนี้มีการเสนอว่าต้องทำให้พนักงานมีความสุข ความสุขคือสิ่งที่คนยุคใหม่ต้องการ เพราะเงินทองหาที่ไหนก็ได้ มีมากมาย แต่ความสุขหาได้ยากกว่า ดังนั้นถ้าพนักงานทำงานที่นี่มีความสุขทำให้อยู่นาน ทำให้ได้งานนาน ๆ ทำให้กลายเป็นคนเก่าคนแก่ของกิจการ ทำให้กลายเป็นผู้ชำนาญงาน ทำงานไม่ผิดพลาด หรือผิดน้อยกว่าคนใหม่ ๆ ...
  • คอลัมน์เรื่องเล่าจากสาวย้อนยุค ฉบับที่ 1042 ปักษ์หลังเมษายน 2558

อ่านบทความย้อนหลัง
<




473/1-4 ซอยประชาสงเคราะห์ 2 ถนนประชาสงเคราะห์ แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพฯ 10400 โทร. 0-2641-7941-50 แฟกซ์ 0-2248-5819 อีเมล: info@kwanruen.com
Copyright © 2011-2014 Kwanruen Magazine. All right reserved.