ใต้แสงจันทร์ฉาย : บ้านภายใน

: โดม วุฒิชัย

 

หลังจากที่ผมได้ตัดสินใจเปิดร้านค้าขายเล็ก ๆ ได้ประมาณ 1 เดือน สิ่งต่าง ๆ ทั้งหลายที่ผมขนย้ายออกจากบ้านไปจัดวางไว้ที่ร้าน ทำให้ผมได้กลับมาสนใจห้องทำงานของผมอีกครั้ง เมื่อก่อนห้องเล็ก ๆ ถูก
อัดแน่นด้วยของสะสมต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นพระพุทธรูปจำนวนมากก็ถูกอัดแน่นอยู่ในห้องนี้ กระป๋องต่าง ๆ บริเวณใต้เตียงและหัวเตียงก็เต็มไปด้วยกองหนังสือ จนกระทั่งกลายเป็นแหล่งอาหารของปลวก บานประตูห้องก็พังด้วยฤทธิ์เดชของปลวก

ผมใช้เวลาว่าง ค่อย ๆ จัดห้องทำงานให้ปลอดโปร่งอีกครั้ง รวมไปถึงจัดการกับสิ่งของต่าง ๆ ที่เคยเก็บสะสมไว้เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะสมบัติบ้าที่ผมเก็บสุมไว้ที่ห้องเก็บของหลังบ้าน เมื่อเปิดประตูอีกครั้งทุกอย่างก็กลายเป็นขยะไปแล้ว เพราะหลังคาด้านหลังมีการรั่วซึม ผมทิ้งสิ่งของเหล่านั้นเกือบทุกอย่างไปกับรถขยะโดยไม่รู้สึกเสียดาย และมีความตั้งใจว่าจะจัดการทำบ้านให้น่าอยู่ขึ้น

- - - - -

หลังจากที่ผมทยอยขนของไปร้านและทยอยทิ้งของที่ไม่จำเป็นออกจากบ้านไปบ้าง ก็ทำให้ผมได้แง่คิดบางอย่างเกี่ยวกับสิ่งของที่เรามี บางอย่างก็เก็บสะสมไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ บางอย่างเก็บไว้เป็นที่ระลึก บางทีก็เก็บไว้นานจนลืมไปแล้วว่าได้มาจากที่ไหนเนื่องในโอกาสอะไร หนังสือที่รักบางเล่มถูกปลวกกินจึงทำใจปล่อยวางได้ แต่ในขณะที่ปลวกยังไม่กัดกินก็ไม่ยอมให้ใคร

 

อ่านเพิ่มเติมได้ในคอลัมน์ ใต้แสงจันทร์ฉาย ฉบับที่ 1096 ปักษ์หลังกรกฎาคม 2560


การสละออกไปไม่ว่าจะในแง่ใดก็ตาม ทำให้รู้สึกเบาสบายกว่าเดิม ผมจึงมีโครงการว่าจะทำบ้านให้น่าอยู่ คือจัดการบ้านหลังเดิมให้โปร่งโล่งขึ้น สิ่งใดไม่ได้ใช้หรือไม่จำเป็นก็เอาออกจากบ้านไป

- - - - -

ด้วยวัยที่เดินทางมาเกินครึ่งค่อนของชีวิตแล้ว ทำให้ผมกลับมามองบ้านของตัวเองที่อยู่มานานอย่างละเอียดอีกครั้งหนึ่งและทำให้ย้อนมองไปถึงบ้านภายในที่หมายถึงร่างกายและจิตใจด้วย ทุกวันนี้แม้ไม่ได้เจ็บไข้ได้ป่วยอย่างรุนแรง แต่ก็สามารถสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสายตา และกำลังวังชาที่ถดถอยไปไม่เหมือนแต่ก่อน ถึงแม้ผมจะเลิกละอบายมุขทุกอย่างแล้ว แต่เนื่องจากในวัยหนุ่มก็กรำกร้านมากับอบายมุขไม่ใช่น้อย มันก็อาจทิ้งร่องรอยไว้บ้าง หรือมันอาจจะมาปรากฏขึ้นในตอนไหนก็ไม่อาจรู้ได้ นี่คือทางร่างกายที่สามารถตรวจสอบได้โดยไม่ยากนัก


แต่ถ้าเพ่งพินิจลึกลงไปภายในจิตใจ ถึงวันนี้สิ่งที่อยู่ในจิตใจของเราเป็นอย่างไรบ้าง กิเลสใหญ่ ๆ อย่าง โลภ โกรธ หลง ยังมากมายเหมือนในวัยที่ผ่านมาหรือไม่ ตรงนี้เราต้องมีความซื่อสัตย์ต่อตัวเองจึงจะมองเห็น ชีวิตที่ผ่านมา เราสะสมอะไรไว้ก็จะโดดเด่นไปทางนั้น


เมื่อจัดการเอาของที่ไม่ต้องการเก็บสะสมออกจากบ้าน สิ่งที่ขายได้ก็เอาไปขาย ส่วนที่เหมาะแก่การให้ก็ให้ไป สิ่งใดที่เหมาะแก่การทิ้งก็ทิ้งไป ผมได้พบว่าของที่เราใช้เวลาสะสมมานานปีแต่ถึงเวลาต้องการทิ้งหรือให้ใครไปหรือขายนั้นใช้เวลาไม่นาน แตกต่างจากชีวิตจิตใจหรืออุปนิสัยต่าง ๆ ที่สะสมมานานการขจัดออกไปไม่ใช่เรื่องง่ายเลย-ขอบคุณทุก ๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ทำให้หันมาเพ่งพินิจภายในอีกครั้ง

อ่านเพิ่มเติมได้ในคอลัมน์ ใต้แสงจันทร์ฉาย ฉบับที่ 1096 ปักษ์หลังกรกฎาคม 2560


อ่านบทความย้อนหลัง
<




473/1-4 ซอยประชาสงเคราะห์ 2 ถนนประชาสงเคราะห์ แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพฯ 10400 โทร. 0-2641-7941-50 แฟกซ์ 0-2248-5819 อีเมล: info@kwanruen.com
Copyright © 2011-2014 Kwanruen Magazine. All right reserved.