ล้อมโลกด้วยรัก : Language of Love ภาษาต่อไปที่โลกต้องเรียนรู้ - ภาษารัก

: ปะการัง

. . . . .

จริง ๆ แล้วความรักคืออะไร?


หลายคนเข้าใจผิดคิดว่า ความรักคือ เรื่องของคน 2 คน อย่างเช่นความรักของหนุ่มสาว, คือเรื่องของพวกพ้องเฉพาะตน เช่น ครอบครัว เพื่อนร่วมสถาบัน, คือเรื่องของคนผิวสี เผ่าพันธุ์ ภาษาเดียวกัน เช่น ความรักในชนชาติ เพราะเราเข้าใจแบบนี้ โลกจึงเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ความแตกแยก ความขัดแย้ง ตั้งแต่ระดับเล็ก ๆ ของคู่รัก ไปจนถึงสงครามระหว่างประเทศ!


หากเราเรียนรู้ความหมายที่แท้จริงของความรักอย่างถูกต้อง ปัญหาต่าง ๆ คงลดน้อยลง...


ผมเคยอ่านเรื่องของเด็กน้อยคนหนึ่ง- - สมมุติชื่อโจ

ข่าวเศร้าเกิดขึ้นกับเพื่อนบ้าน - ภรรยาของเขาตายด้วยโรคร้าย ทุกคนรวมทั้งพ่อแม่ของโจต่างพากันไปแสดงความเสียใจ ปลอบโยนเขา นั่งพูดคุยสักพัก ก็ลากลับด้วยเกรงว่าจะรบกวนนานเกินไป ก่อนก้าวออกจากประตูได้ทิ้งคำพูดน่าฟังด้วยน้ำเสียงจริงจังหนักแน่นว่า
“มีอะไรให้ช่วย บอกได้เลยนะ ยินดีเสมอ”
แล้วก็จากไปเงียบ ๆ เพียงแค่นั้น...


แต่นั่นไม่พอสำหรับโจ เด็กชายตื่นเช้าเดินไปรดน้ำต้นไม้ให้เพื่อนบ้านคนนั้น, ช่วยเทอาหารใส่ชามให้สุนัขที่หงอยเหงาเศร้าซึมไม่แพ้เจ้าของ หลังเลิกเรียนตอนเย็นยังช่วยพามันไปเดินเล่น


บางครั้ง เมื่อโจเห็นเพื่อนบ้านคนนั้นนั่งซึมเหม่อลอยอยู่ที่ขั้นบันไดหน้าบ้าน เด็กชายจะเดินเข้าไปนั่งใกล้ ๆ เงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไรเลย เมื่อเขาเริ่มร้องไห้ โจแค่เอื้อมมือน้อย ๆ ไปแตะหลังมือเขาเบา ๆ

นั่นคือความรัก!


ความรักที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเลย แต่กลับมีค่าอย่างยิ่งสำหรับเพื่อนบ้านผู้สูญเสียคนนั้น เขาสารภาพความในใจในเวลาต่อมาว่า โจ เป็นเด็กน้อยเพียงคนเดียวที่ส่งความรักยิ่งใหญ่มาช่วยเยียวยาเขาในเวลานั้น...


“ขณะที่เพื่อนบ้านคนอื่น ๆ แค่แวะมาพูดแสดงน้ำใจแล้วก็หายเงียบไป แต่โจไม่เคยถามว่าให้ช่วยอะไรไหม เขารู้ด้วยตัวเองว่าควรทำอะไร เขาช่วยแบ่งเบาภาระด้วยการรดน้ำต้นไม้ หาอาหารให้สุนัขผม พามันเดินเล่น...

เมื่อเขาเห็นผมร้องไห้ เขาไม่เคยปลอบโยนด้วยคำพูดใด เขาแค่นั่งเงียบ ๆ เป็นเพื่อนผม นานแค่ไหนก็นั่งนิ่งอย่างนั้น แทนที่จะไปวิ่งเล่นกับเด็กคนอื่น ๆ เขาไม่เคยกอดผมแน่น ๆ อย่างผู้ใหญ่ เพราะเขายังตัวเล็กมาก แต่เชื่อไหม แค่มือน้อย ๆ ของเขาแตะหลังมือผม ผมก็สัมผัสได้ถึงความรักแท้จริงจากเขาแล้ว มันช่วยผมให้ผ่านมาได้จริง ๆ ”


ความรักของโจที่มีต่อเพื่อนบ้าน คือความรักที่ไม่ได้ทำตามมารยาท ไม่ได้ทำเพราะร้องขอ ไม่ได้ทำโดยหวังสิ่งใดตอบแทน เป็นความรักบริสุทธิ์ใสที่ ‘ให้’ โดยแท้จริง- ให้ทั้งเวลา, ให้ทั้งความรู้สึก, ให้เต็มหัวใจ

. . . . .

สมเด็จพระสันตะปาปา ฟรังซิส เคยกล่าวว่า
“ภาษาสากลของโลก คือ ภาษาแห่งรัก นี่คือภาษาที่จะเอาชนะความแตกแยก เป็นภาษาที่จะนำความภูมิใจ
และทำให้ทุกชาติ ภาษา และวัฒนธรรม สามารถเข้าใจกันได้ ลองถามตัวเราเองซิว่า เราทำอะไรบ้างในชีวิตของเรา เราได้สร้างเอกภาพและความเป็นหนึ่งในสังคมที่เราอยู่หรือเปล่า หรือว่าเราสร้างความแตกแยก และทำให้คนอิจฉาริษยากัน ความเห็นแก่ตัวจะนำความหดหู่มาสู่สังคม...”*


ไม่น่าเชื่อว่า ภาษาแห่งรักที่ว่านี้ เป็นภาษาเดียวกับที่เด็กชายโจได้ใช้กับเพื่อนบ้าน โดยไม่ต้องเอ่ยออกมาเป็นคำพูดใด...


ไม่ว่าในสังคมระดับไหน ครอบครัว หรือหนุ่มสาวคู่ใหม่ที่กำลังเคลิ้มฝันในโลกสีชมพู ถึงเวลาแล้วที่เรา
ต้องเรียนรู้ภาษาใหม่กัน - ภาษาแห่งรักที่แท้จริง


ภาษารักที่ไม่ใช่สะกดด้วยกลีบกุหลาบ
หากสะกดด้วยการให้จากใจ!

 

*จากหนังสือ ‘ความจริง ความรัก ความเมตตา’ ของ พระสันตะปาปา ฟรังซิส รวบรวมโดย โป๊ป รีพอร์ต

 

  • อ่านเพิ่มเติมได้ในคอลัมน์ล้อมโลกด้วยรัก ฉบับที่ 1086 ปักษ์หลังกุมภาพันธ์ 2560

อ่านบทความย้อนหลัง
<




473/1-4 ซอยประชาสงเคราะห์ 2 ถนนประชาสงเคราะห์ แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพฯ 10400 โทร. 0-2641-7941-50 แฟกซ์ 0-2248-5819 อีเมล: info@kwanruen.com
Copyright © 2011-2014 Kwanruen Magazine. All right reserved.